Regie: Martin Koolhoven
Cast: o.a. Mounir Valentyn, Bracha van Doesburgh (Vet hard), Tygo Gernandt (Naar de klote!, Van God Los)

De nieuwste nederlandse hitfilm gaat over onzekerheid, liefde en een wegrestaurant… Nordip (Mounir Valentyn) is net klaar met zijn eindexamen en is cum laude geslaagd met een prachtige eindlijst. Volgens zijn vader moet en zal hij dokter worden maar daar heeft Nordip helemaal geen zin. Waar hij wel zin in heeft weet hij zelf eigenlijk niet, dus gaat hij eerst maar eens aan het werk als sopkok (afwasser) in het wegrestaurant De Blauwe Gier (zei iemand v.d. Valk?). Tegen zijn vader zegt hij dat hij in de bibliotheek werkt. Natuurlijk werkt er ook een leuk meisje in De Blauwe Gier, Agnes (Bracha van Doesburgh), en het laat zich al raden.. Problemen allom natuurlijk want zij is van een keruig nederlandse familie en hij is marokkaans… Maar ik kan je alvast verraden: het komt allemaal goed!

In de keuken is een prachtige doorsnede te vinden van de huidige nederlansde samenleving: er werken marokkanen, turken, een verdwaalde joegoslaaf, wat donkere jongens en wat ‘echte’ nederlanders. En ondanks dat dit de mogelijkheid geeft om een enorm politiek statement te maken, gebeurt dit niet. Wat Koolhoven siert wat mij betreft. Het is gewoon zoals het is, klaar.. Tuurlijk zijn er wat strubbelingen, maar niet als statement en dat is ook wel eens lekker. Eigenlijk is het gewoon een romatische komedie waar de hoofdrolspelers nu eenmaal van verschillende etnische afkomst zijn.. C’est tout..

Ik vond het zelf een vermakelijke en grappige film. Niet bijzonder goed, maar zeker ook niet slecht. Al oordeelde mijn mede-filmbezoeker hier anders over.. Die vond hem gewoon slecht. Wat mij wel mateloos irriteerde was de reclame van H&M vooraf. Een 15 minuten durende gezongen versie van Romeo & Juliet om een spijkerbroekenmerk te promoten.. Het was bijna genoeg om de zaal voortijdig te verlaten..

Eindbeoordeling:

Film op IMDb
Recensie op Cinema.nl

Regie: David Dobkin
Cast: o.a. Owen Wilson (Armegeddon, Starsky & Hutch), Vince Vaughn (Be Cool, Mr. & Mrs. Smith), Christopher Walken (Pulp Fiction, A View to a Kill)

Twee echtscheidingsadvocaten gaan ieder jaar tijdens het ‘wedding season’ helemaal los en party crashen bij zo ongeveer iedere bruiloft die ze tegenkomen. Waarom? Omdat het daar zo makkelijk vrouwen scoren is! Natuurlijk gaat dit op een gegeven moment fout als ze bij de bruiloft van de dochter van een minister allebei verliefd worden op de andere twee dochters van diezelfde minster. Natuurlijk laten ze zicht iets te ver gaan en worden ze uiteindelijk ontmaskerd. Maar zoals het hoort komt alles uiteindelijk weer goed..

Deze film is een keurige kruising tussen ‘The Wedding Singer‘ en ‘Meet the Fockers‘. Platte grappen, meer subtielere grappen, rare personages en romantiek. Alles zit erin en meer is het ook niet. Je vermaakt je gewoon keurig en ook al ben je nog zo’n cynicus, eigenlijk kom je gewoon met een goed gevoel uit de film. Ook wel weer eens leuk..

Vermakelijke film en zeker de moeite waard als je je (aankomend) vriendinnetje mee naar de film wilt nemen. Grappen voor jou en romantiek voor haar.. Oh, en nu ben ik echt fan van Rachel McAdams, die nu ook te zien is in de film ‘Red Eye‘ en eerder al als bitch in ‘Mean Girls‘..

Eindbeoordeling:

Film op IMDb
Recensie op Cinema.nl

Regie: Jay Chandrasekhar
Cast: o.a. Johnny Knoxville (Men in Black II, Jackass: The Movie), Seann William Scott (Dude, Where’s My Car?, American Pie), Burt Reynolds (Boogie Nights, The Cannonball Run)

Nadat zo ongeveer elke tv serie uit de jaren ’70 en ’80 al verfilmd is, is het nu de beurt aan ‘The Dukes of Hazzard’. We kennen allemaal wel de serie met de neven Bo (Sean W. Scott) en Luke (Johnny Knoxville) Duke die in Hazzard County rondscheuren in hun knaloranje auto, genaamd de General Lee. Meestal achtervolgd door de politie terwijl ze de snode plannen van Boss Hogg (Burt Reynolds) verijdelen.

Eigenlijk is de film wat dat betreft een aflevering van 2 uur. Maar eigenlijk is daar niets mis mee. De film probeert ook niets meer te zijn dan dat. Het is dus twee uur lang vermaakt zitten kijken naar rondscheurende auto’s, redneck accenten en een boel flauwe grappen. Een keurige besteding van een zondagmiddag zo gezegd..

Een leuke vermakelijke film die een boel nostalgie oproept. En ook al ziet ze een tikkeltje (nou ja, tikkeltje..) sletterig uit, de rol van Jessica Simpson als Daisy Duke (‘I noticed your initials are Double D..’) is erg leuk om naar te kijken..

Eindbeoordeling:

Film op IMDb
Recensie op Cinema.nl

Regie: George A. Romero
Cast: o.a. Simon Baker (Red Planet, L.A. Confidential), Dennis Hopper (True Romance, Easy Rider)

Het vierde deel in de zombie trilogie van George Romero (4e in een trilogie? Don’t ask…) De film gaat min of meer verder waar Day of the Dead 20 jaar geleden eindigde. De wereld zit vol met zombies en op sommige plekken proberen groepen mensen te overleven. Alleen het lijkt erop dat de zombies ook leren. Waren het in de vorige delen nog domme wezens die niet in staat waren om samen te werken en er alleen maar op uit waren om hun honger te stillen, nu worden ze onder leiding van ‘Big Daddy’ omgevormd tot een soort van samenwerkend leger. Ze leren om simpele baricades te omzeilen en zelfs om handwapens te gebruiken. Spooky..

Natuurlijk zit ook deze film weer vol maatschappij kritiek, iets wat Romero ook deed in de eerdere 3 delen. Alleen deze keer lijkt het allemaal wat gemaakt. Tegenstelingen tussen rijk en arm, dat soort werk. Het werkt niet echt en misschien wel omdat we het allemaal al eens gezien hebben. Niettemin blijft het een vermakelijke film. Mede omdat Romero make-up en latex verkiest boven computer animaties. Alles lijkt enigszins gedateerd, maar wel authentiek en daardoor een extra feest om naar te kijken.

Als je de eerdere films gezien hebt en fan bent van het genre: zeker een aanrader! Maar ook de neutrale kijker kan er wel een avondje mee vermaakt worden. Al is het maar om een zombie film te zien waarin zombies ineens gevoelens hebben..

Eindbeoordeling:

Film op IMDb
Recensie op Cinema.nl

Regie: Peter Hyams
Cast: o.a. Edward Burns (15 Minutes, Saving Private Ryan), Ben Kingsley (Gandhi, Schindler’s List)

In deze film wordt weer eens terug gegrepen naar ene oud thema: tijdreizen. In 2055 is het mogelijk geworden en Charles Hatton (Kingsley) heeft er bedrijf mee opgericht dat je terug laat reizen naar de tijd van de dinosauriers om erop te jagen. Natuurlijk mag je niets veranderen in het verleden en niets mee terug nemen anders heb je de poppen aan het dansen. En natuurlijk gebeurt het toch en wordt door geldwolverij de situatie verergerd. Bent u er nog? Niet zo ingewikkeld toch?

Het resultaat? Pure bagger… Enorme gaten in de verhaallijn, elke paradox van tijdreizen wordt luchtig aan de kant gezet en een paar theorieën worden gebruikt waar een 1e jaars natuurkunde student zich voor zou schamen. Ook wordt gebruikgemaakt van ongeveer elk filmcliché dat te bedenken is en het allerergst zijn de blue-screen scenes. Die zijn echt tenenkrommend!! Dit is een film uit 2005 maar ik heb lowbudget films van begin jaren ’90 gezien die het beter doen..

Ik heb me uiteindelijk wel vermaakt in de bios, maar dat was meer om de sneuheid van de film dan om de film zelf.. Ach ja, als je echt een avond niets te doen hebt, is het misschien wat…

Eindbeoordeling:

Film op IMDb
Recensie op Cinema.nl