Regie: Jonathan Liebesman
Cast: o.a. Jordana Brewster (The Fast and the Furious, The Faculty), R. Lee Ermey (X-Men: The Last Stand, The Texas Chainsaw Massacre), Andrew Bryniarski (The Texas Chainsaw Massacre, Any Given Sunday)

Vrijwel iedereen die enige intresse in horrorfilms heeft, kent Leatherface. Maar hoe is hij geworden zoals hij is? In deze film wordt dat uit te doeken gedaan. Van zijn geboorte tot zijn baantje in het slachthuis tot zijn eerste slachtoffers: een groep jongeren die op weg zijn naar een legerbasis om te gaan dienen in Vietnam.

Maar natuurlijk doet het verhaal er niet zo toe in zo’n film. Het gaat uiteindelijk om de moorden: hoe smeriger hoe beter! En ze doen hun best. Op de een of andere manier blijft de moordenaar met z’n kettingzaag een van mijn favorieten. Natuurlijk is de film verder niet bijzonder goed ofzo, maar wat geeft het! Het is een heerlijk feest van verminkingen en moord waarbij een kettingzaag zijn werk doet als chirurgisch preciesinstrument (ofzo… ;-)) en ook het gebruik van haken en bereklemmen niet geschuwd wordt.

Enige nadeel is dat er wordt geprobeerd om het gedrag van Leatherface te verklaren aan de hand van zijn moeilijke jeugd. Who gives a shit! Moorden willen we zien! En het liefst zo gruwlijk mogelijk! En eindelijk komen we erachter wiens gezicht Leatherface nu eigenlijk draagt…

Eindbeoordeling:

Film op IMDb
Recensie op Cinema.nl

Regie: Brian De Palma
Cast: o.a. Josh Hartnett (Pearl Harbor, Lucky Number Slevin), Scarlett Johansson (The Island, Lost in Translation), Aaron Eckhart (Erin Brockovich, Nurse Betty)

In het Hollywood van de jaren ’40 van de vorige eeuw wordt een meisje gevonden dat op een gruwelijke manier om het leven is gebracht. Twee politie agenten proberen de dader te vinden en één van de twee raakt hierdoor helemaal geobserdeerd. Maast deze hoofdverhaallijn lopen er ook nog wat kleinere verhaallijntjes tussendoor.

Hoewel de filmstijl de film-noir aardig benadert, is de film eigenlijk gewoon niet goed… Het verhaal verloopt langzaam en onduidelijk en daardoor is de film eigenlijk vooral saai. Ook de acteurs komen niet echt uit de verf en de ontknoping van het verhaal is tegen het eind eigenlijk al lang niet meer zo interessant…

Deze film kun je eigenlijk gewoon links laten liggen. Het enige interessante is een vrouw-vrouw soft pr0n scene (tietuh!!) en een scene waarin iemand head-first de zwaartekracht tart en daarbij probeert een fontein terug te koppen. Maar om hem daarom te gaan zien… (Nou ja, die tietuh maken een boel goed… ;-))

Eindbeoordeling:

Film op IMDb
Recensie op Cinema.nl

Regie: Ben Sombogaart
Cast: o.a. Joe Flynn, Stephanie Leonidas, Emily Watson (Corpse Bride, Equilibrium)

Dolf speelt in het Nederlands elftal voor onder de 17 en verprutst een belangrijke wedstrijd. Via de tijdmachine waar zijn moeder aan werkt, wil hij 24 uur terug in de tijd om zijn fout goed te maken. Door een ongeluk komt hij echter terecht in het jaar 1212 midden in een kinderkruistocht. Hij besluit voorlopig met de kinderen mee te reizen en helpt ze onderweg naar Jeruzalem allerlei problemen op te lossen. En komt er ook achter dat de monnik die de kruistocht leidt hele andere plannen met de kinderen heeft… Zal het Dolf lukken de kinderen te redden en terug te keren naar het heden?

Iedereen kent als het goed is het boek van Thea Beckman. En als het niet zo is: ga je diep schamen en ren naar de bibliotheek! Dat is waarschijnlijk sowieso een beter ding want eerlijk gezegd mis je weinig aan de film. Op de eerste plaatsen wijkt de film op vele plekken af van het boek. Nu is dat niet zo erg: ik ben de eerste om te zeggen dat je een boek nooit te veel met de film moet vergelijken. En als dat het enige was, was het niet zo erg. Maar er mankeert zoveel meer aan. Het verhaal is traag opgezet waardoor de film lang duurt (bijna 2,5 uur) en tegelijk worden er iedere keer abrupte sprongen gemaakt. Net of men bij de montage niet kon beslissen wat voor soort film er van te maken. Hoewel de meeste acteurs hun rol aardig spelen, heeft de hoofdpersoon iets teveel naar zijn naam gekeken en gedacht dat hij de actie held met dezelfde naam moest spelen: gedurende de hele film kijkt hij als Dolf Lundgren die iets teveel klappen heeft gehad. Niet bijzonder aantrekkelijk.

Gemiste kans deze film! Het boek is voor velen een mooie jeugdherinnering en de kans is groot dat je die verpest als je de film gaat zien. En als je het boek nog niet gelezen hebt, loop dan alsjeblieft langs de bibliotheek of boekwinkel en laat de film links liggen…

Eindbeoordeling:

Film op IMDb
Recensie op Cinema.nl

Al eerder heb ik gelogd over de animatie ‘In The Rough‘ van Blur Studio. Ze hebben ook een filmpje gemaakt over een interstellaire visstocht, ‘Rockfish‘. Erg goed gemaakt.

Weer eens wat anders dan ijsvissen niet?

Regie: Martin Scorsese
Cast: o.a. Leonardo DiCaprio (Romeo + Juliet, Titanic), Matt Damon (Good Will Hunting, Dogma), Jack Nicholson (The Shining, Batman)

In Boston groeien twee jongens op en komen bij de politie terecht. Ze kennen elkaar niet maar gaan een belangrijke rol spelen in elkaars leven. De een is een jongen die bij de politie infiltreert voor een grote cirmineel en de ander is de ‘good guy’ die undercover gaat bij de cirmineel voor de politie. Snappen we het nog? ‘Good guy’ speelt ‘bad guy’ en andersom. Gedurende de hele film wordt er een kat en muis spel gespeelt om achter elkaars identiteit te komen. Met een dramatische afloop…

Een briljante film! Vooral de rol van Jack Nicholson als grote crimineel is fantastisch. Het doet je weer terug denken aan zijn rollen in ‘Batman‘ en ‘A Few Good Men‘. Ook de verdere cast is erg goed. Waarom zien we Leonordo DiCaprio eigenlijk niet vaker in films? En dan heb ik nog niet eens namen als Martin Sheen, Mark Wahlberg en Alec Baldwin genoemd. De film is gebasseerd op de Aziatische film ‘Internal Affairs‘ maar dan in het Ierse en katholieke Boston in de VS.

Eigenlijk kan ik weinig minpunten aan de film opnoemen. Misschien wat aan de lange kant (2,5 uur) maar er zit wel zoveel vaart in dat ik dat niet als storend ervaarde. Gewoon gaan zien deze film! Als Scorcese ze zo blijft maken, mag hij nog wel even doorgaan!

Eindbeoordeling:

Film op IMDb
Recensie op Cinema.nl

Regie: Alfonso Cuarón
Cast: o.a. Clive Owen (Sin City, The Bourne Identity), Julianne Moore (The Forgotten, Hannibal), Michael Caine (Batman Begins, The Italian Job)

Over zo’n 20 jaar is de hele wereld eindelijk naar z’n grootje… Overal heerst chaos en anarchie en als klap op de vuurpijl is het menselijk ras ineens onvruchtbaar geworden. Al 18 jaar is er geen kind meer geboren. In England heeft de ‘beschaving’ zich nog enigszins weten te handhaven (al zei het in een Orwelliaanse dictatuur waarin illegale vluchtelingen in kooien op straat worden opgesloten) en hier is dat de hoofdpersoon door het verzet gevraagd wordt een illegale vluchteling te begeleiden naar de kust. Al snel blijkt dat de vluchtelinge zwanger is en er ontstaat dan ook een klopjacht op het stel, zowel door de overheid als door het verzet.

De film is heel aardig al zijn er wel een paar zwakke punten. Acteer werk is allemaal prima en persoonlijk ben ik altijd wel fan van wat post-apocalyptisch film geweld… Het enige jammere is dat er weinig wordt uitgelegd. Waarom is de mensheid ineens onvruchtbaar? Waarom is de wereldbeschaving ingestort? En waarom bleef dit Engeland bespaart? Ook lijkt er de komende 20 jaar weinig ontwikkeling te zijn: dezelfde oude rode dubbeldekkers rijden nog door Londen.

Een aardige film al met al! Best leuk om te gaan kijken als je het niet erg vindt om de achtergrond van het verhaal (of het ontbreken daarvan) voor lief te nemen.

Eindbeoordeling:

Film op IMDb
Recensie op Cinema.nl

Regie: Larry Charles
Cast: o.a. Sacha Baron Cohen (Ali G Indahouse, Madagascar), Ken Davitian (S.W.A.T., A Man Apart)

‘Borat: Cultural Learnings of America for Make Benefit Glorious Nation of Kazakhstan‘ is de volledige titel van de film en dat zegt ook precies waar de film over gaat: Borat reist naar de VS en probeert daar zo veel mogelijk te leren om van Kazachstan net zo’n groots land te maken als de VS. Aangekomen in New York ziet onze Borat een aflevering van Baywatch en vanaf dat moment wil hij alleen nog maar trouwen met Pamela Anderson. Wat volgt is een tocht met een ijsco-truck dwars door Amerika op weg naar Californië, waarbij we ondertussen de Amerikanen leren kennen.

De film is een grote aaneenschakeling van over het algemeen geslaagde grappen waarbij vooral Joden en vrouwen het moeten ontgelden. De enige reden dat Sacha Baron Cohen hier mee wegkomt, is omdat hij zelf joods is. Maar dat mag de pret niet drukken. Zonder blikken en blozen vraagt hij aan een wapenhandelaar met welk wapen je het beste een jood kan vermoorden en evenzeer zonder blikken en blozen antwoord de handelaar dat hij daar het beste een 9mm voor kan gebruiken. De film geeft je een keurig inzichtje in de ‘weak underbelly’ van Amerika en dat is, voor ons Europeanen, erg leuk om te zien.

De Amerikanen kunnen er wat minder hard om lachen en de film is dan ook niet in veel zalen te zien in de VS. Maar ik heb in tijden niet meer zo hard gelachen. Ja, de grappen zijn plat en nogal voorspelbaar. Maar het is wel heerlijk vermaak! Oh ja, ik wil nooit, maar dan ook nooit, meer twee blote mannen zien worstelen op het witte doek…

Eindbeoordeling:

Film op IMDb
Recensie op Cinema.nl