Regie: Larry Charles
Cast: o.a. Sacha Baron Cohen (Ali G Indahouse, Madagascar), Ken Davitian (S.W.A.T., A Man Apart)
‘Borat: Cultural Learnings of America for Make Benefit Glorious Nation of Kazakhstan‘ is de volledige titel van de film en dat zegt ook precies waar de film over gaat: Borat reist naar de VS en probeert daar zo veel mogelijk te leren om van Kazachstan net zo’n groots land te maken als de VS. Aangekomen in New York ziet onze Borat een aflevering van Baywatch en vanaf dat moment wil hij alleen nog maar trouwen met Pamela Anderson. Wat volgt is een tocht met een ijsco-truck dwars door Amerika op weg naar Californië, waarbij we ondertussen de Amerikanen leren kennen.
De film is een grote aaneenschakeling van over het algemeen geslaagde grappen waarbij vooral Joden en vrouwen het moeten ontgelden. De enige reden dat Sacha Baron Cohen hier mee wegkomt, is omdat hij zelf joods is. Maar dat mag de pret niet drukken. Zonder blikken en blozen vraagt hij aan een wapenhandelaar met welk wapen je het beste een jood kan vermoorden en evenzeer zonder blikken en blozen antwoord de handelaar dat hij daar het beste een 9mm voor kan gebruiken. 
De film geeft je een keurig inzichtje in de ‘weak underbelly’ van Amerika en dat is, voor ons Europeanen, erg leuk om te zien.
De Amerikanen kunnen er wat minder hard om lachen en de film is dan ook niet in veel zalen te zien in de VS. Maar ik heb in tijden niet meer zo hard gelachen. Ja, de grappen zijn plat en nogal voorspelbaar. Maar het is wel heerlijk vermaak! Oh ja, ik wil nooit, maar dan ook nooit, meer twee blote mannen zien worstelen op het witte doek…
| Eindbeoordeling: |  |
Ik heb m gezien en je recensie klopt helemaal. Vooral de laatste zin…
Ja, dat was een van de engere scenes die ik uit films ken…
Leuke film en veel vermakelijker dan ik had verwacht.
Soms lijkt de film af en toe een aaneenschakeling van zijn interviews (die we kennen uit de Ali G shows, waar Borat eerder te zien was).
Het geheel parodieert op een grappige manier de cliche-denkbeelden die we hebben over Kazakhstan (of Oost Europa) en stelt deze in contrast met de VS.
Het inzicht in de ‘weak underbelly’ van de VS is het deel wat het langste blijft hangen bij de kijkers, vermoed ik. Behalve een aantal voorspelbare flauwe en platte grappen, zitten er ook subtiele kleine dingen in, zoals de scene waarin Azamat de koelkast deur opentrekt en … ach zie zelf maar.