Over het algemeen ben ik lang niet altijd fan van covers en al helemaal niet van Alanis Morisette. Ik ben waarschijnlijk zo ongeveer de enige Nederlander die haar album ‘Jagged Little Pill’ niet in de kast heeft staan, of zelfs maar in mp3 op mijn harde schijf. 
Maar haar uitvoering van ‘Crazy’ is eigenlijk lang niet slecht. Dat is dus deze:
Wat mij betreft evenaart deze uitvoering bijna die van het origineel van Seal. Al moet je ze eigenlijk beide in hun eigen tijdperk zien… In het nummer van Seal hoor ik toch duidelijk het begin van de jaren ’90 terwijl in de versie van Alanis je veel meer dance-achtige invloeden uit het begin van deze eeuw hoort. Welke versie heeft jullie voorkeur?
Crazy
Alanis Morissette
“In a church by the face
He talks about the people going under
Only child knows…
A man decides after seventy years
That what he goes there for, is to unlock the door,
While those around him criticize and sleep…
And through a fractal on a breaking wall,
I see you my friend and touch your face again,
Miracles will happen as we dream
But we’re never gonna survive unless
We get a little crazy
No we’re never gonna survive unless
We are a little…
Crazy yellow people walking through my head.
One of them’s got a gun, shoot the other one.
And yet together they were friends at school
Ohh, get it, get it, get it, no no no!
If I were there when we first took the pill,
Then maybe, then maybe, then maybe, then maybe…
Miracles will happen as we speak.
[Chorus]
Crazy…
No no, we’ll never survive, unless we get a little…bit…
In a sky full of people, only some want to fly.
Isn’t that crazy?
In a world full of people, only some want to fly.
Isn’t that crazy?
Crazy…
In a heaven of people there’s only some want to fly.
Ain’t that crazy? Crazy, crazy… crazy…
[Chorus]
No no, we’ll never survive unless, we get a little bit…”
Ik ben behandeld tegen Morisette, dus de oplossing is simpel. Ik heb zelfs geprobeerd delen van verzamel cds waar haar nummers staan kapot te maken. Ik krijg accute netelroos en open TB als ik haar hoor. Erg he.
Ach, wel enigszins begrijpelijk hoor…
Ik hoop nu alleen niet dat ik je een terugval heb bezorgd… 
Vreselijk. Een nutteloze poging om nog enigszins terug te komen na dat succesje Jagged Little Pill. Beetje triest dit.
Toen ik de titel van je post las, dacht ik voor 1 seconde iets van ‘het zou toch niet he’, omdat ik net een paar dagen eerder een stukje had geschreven, maar nog niet gepubliceerd, over Crazy van Nelly Furtado. Toen las ik dat het die single van Alanis betrof. Pjoeh. Enfin. Ik vind deze Crazy versie wel aardig (in tegenstelling tot andere lezers van je blog :)), maar het is zeker niet het beste was Alanis heeft gedaan. Ook het clipje is aardig en ik zie het als een bravere versie van Smack My B8tch Up van de Prodigy.
@Menno: Persoonlijk vindt ik dit nummer beter te pruimen dan de hitjes van Jagged Little Pill. Het zal door dit nummer nog steeds niet mijn favoriete artieste worden, maar ik vond het wel lekker wegluisteren.
@Peter: Ik las vanmorgen je stukje, ik schrok bijna net zo hard…