Op Wakkere Burgers werd als voetnoot bij een log verwezen naar Bram Vermeulen en wel met het nummer ‘De Wedstrijd’. Persoonlijk vond ik dit nummer wel een complete log waard, dus bij deze. En als extraatje heb ik voor jullie de versie die gezongen is door zijn dochter, Katarina. Schijnbaar zit het in de genen.

De Wedstrijd
Katarina Vermeulen

“Het jongetje zit bovenop het duin
Het is wel honderd meter hoog
Zo hoog zat werkelijk nog niemand
En hij ziet Engeland
Kijk hem zijn best doen op zijn fiets
Hij gaat zo hard dat je hem bijna niet ziet
Wedden dat hij de honderd haalt
Voor hem is dat niets

Het is een wedstrijd
Het is een wedstrijd
Het is een wedstrijd
Die je niet winnen kan
Pappa, kijk dan
Pappa, kijk dan
Pappa, kijk dan naar mij

Zie je die kringen daar in ‘t water
Verreweg het verst van iedereen
Zeker honderd meter ver gooit hij
En met de zwaarste steen
Tien keer achter elkaar kan hij het al
Deze jongen kan alles met een bal
Zeker weten dat-ie tot de honderd komt
Die bal komt nooit meer op de grond

Het is een wedstrijd
Het is een wedstrijd
Het is een wedstrijd
Die je niet winnen kan
Pappa, kijk dan
Pappa, kijk dan
Pappa, kijk dan naar mij
Pappa, kijk dan
Pappa, kijk dan
Pappa, kijk dan naar mij

Wie is hier bang in het donker
Nou, hij is het zeker niet
In het donker lijkt alles wel anders
Maar dat komt alleen
Omdat je niets ziet
Kijk dan, kijk dan

Het is een wedstrijd
Het is een wedstrijd
Het is een wedstrijd
Die je niet winnen kan
Pappa, kijk dan
Pappa, kijk dan
Pappa, kijk dan naar mij

Het is een wedstrijd
Het is een wedstrijd
En het gaat maar tegen een man
Pappa, kijk dan
Pappa, kijk dan
Pappa, kijk dan naar mij

En toen-ie eindelijk keek
Was alles al voorbij”