Regie: Marc Forster
Cast: o.a. Daniel Craig (Lara Croft: Tomb Raider, Munich), Olga Kurylenko (Hitman, Max Payne), Mathieu Amalric (Marie Antoinette, Munich)

In de nieuwste Bond film zit James Bond nog steeds achter de mensen aan die in ‘Casino Royale‘ verantwoordelijk zijn voor de dood van zijn geliefde. Dit brengt hem van Italië naar Haïti en uiteindelijk naar Bolivia. Tijdens zijn zoektocht naar wraak stuit hij ook nog eens op een terroristische organisatie die uit is op het ontwrichten van de samenleving, in dit geval vooral Bolivia door het beheersen van de watervoorraad. Doordat Bond meer op zoek is naar wraak dan dat hij zich richt op zijn opdracht, komt hij ook nog eens in aanvaring met M.

Deze film is, voor een Bond film, erg kort. En dat merk je in het verhaal: als een sneltrein wordt er doorgedenderd, de ene na de andere spectaculaire actiescene komt voorbij en net als Bond krijgt de kijker nauwlijks tijd om even op adem te komen. Bijkomend nadeel is dat pas je pas heel laat in de film er achter komt waar het verhaal nu eigenlijk over gaat. Erg jammer. Naar mijn mening moet een Bond film een goede mengeling zijn tussen actie, verhaallijn en typische tussendoortjes met gadgets en vrouwen. Niet dat de film slecht is, in tegendeel: het is een spannende film en de actie scenes zijn prima uitgevoerd! Je hebt alleen het idee dat je meer naar een Jason Bourne film te kijken dan naar een James Bond film.

Hoewel (te) kort en niet de beste Bond film, is Graig als Bond wel een ‘echtere’ Bond dan in de vorige film. Zo nu en dan komt er al weer een vleugje droge humor tevoorschijn en hij gaat hier en daar ook weer ouderwets charmant om de dames. Let vooral ook op de verwijzing naar ‘Goldfinger‘! Al met al een aanrader dus: goede actie film, al is het een enigszins tegenvallende Bond film.

Eindbeoordeling:

Film op IMDb
Recensie op Cinema.nl

Regie: Jason Reitman
Cast: o.a. Aaron Eckhart (The Black Dahlia, The Dark Knight), Cameron Bright (Running Scared, Godsend), J.K. Simmons (Spider-Man, The Mexican)

De lobbyist Nick Naylor werkt voor de Amerikaanse tabaksindustrie en weet met zijn rappe tong zo ongeveer alles wat krom is recht te praten. Schijnbaar zonder moreel besef, maar ook zonder te liegen, pareert hij op tv en in kranten de beschuldigingen dat roken dodelijk zou zijn. En dit alles omdat ‘grote bedrijven ook recht hebben op een verdediging’ (zoals hij zijn zoontje verteld) en omdat ‘de hypotheek nu eenmaal betaald moet worden’ (zoals hij aan een journalist uitlegt). Alles lijkt van een leien dakje te gaan tot op een gegeven moment er vanalles tegelijk verkeerd gaat en de wereld zich tegen hem lijkt te keren. Kan hij zich uit de problemen halen door te doen waar hij goed in is, namelijk praten als brugman?

De film is een satire. En niet eens zozeer over de tabaksindustrie zelf, deze had net zo goed ingewisseld kunnen worden voor de wapen-, olie- of autoindustrie. Het gaat het lobbyen zelf, het spinning, oftwel alles recht lullen wat krom is, dat is waar de regisseur commentaar op levert. Ondanks het feit dat dit al snel kan vervallen tot een morele aanklacht slaagt men erin om deze valkuil te omzeilen. De film kijkt erg prettig weg en weet menigmaal een glimlach op je lippen te toveren. De acteurs spelen zeer overtuigend en je zou bijna zelf in de praatjes van onze lobbyist gaan geloven. Zeker een aanrader deze film.

Eindbeoordeling:

Film op IMDb
Film op Cinema.nl

Regie: Ben Stiller
Cast: o.a. Robert Downey Jr. (Iron Man, Natural Born Killers), Jack Black (High Fidelity, The School of Rock), Ben Stiller (Zoolander, Starsky & Hutch)

Als er een nieuwe film wordt gemaakt in de stijl van ‘Platoon‘ en ‘Apocalypse Now‘, blijkt al na een paar dagen dat de acteurs een stelletje verwende kerels zijn en dat het filmen niet echt wil opschieten. De regiseur bedenkt dan een plan om de acteurs mee de jungle in te nemen, diezelfde jungle vol te bouwen met springstof en de acteurs te filmen met verborgen camera’s om ze zo tot realistisch acteerwerk te dwingen. Al snel gaat het echter volkomen mis als er in dezelfde jungle een grote bende aan drugshandelaren zit die natuurlijk bijzonder weinig behoefte hebben aan pottekijkers. De acteurs echter, die ondertussen hun regisseur kwijt zijn geraakt, denken nog steeds dat ze bezig zijn met het maken van een film. Zal het ze uiteindelijk lukken om heelhuids uit de jungle te komen?

Deze parodie film neemt het hele genre van de Vietnam-film op de hak en alsof dat nog niet genoeg is wordt ook nog eens de filmindustrie goed te kakken gezet. Dat is een heleboel voor zo’n film en bij tijd en wijle lijkt de film dan ook wat te verdrinken in zijn eigen ambities. Maar gelukkig is hij wel bijzonder leuk. De gespeelde acteurs zijn allemaal heerlijke stereotypes en ze weten met je de hele tijd te vermaken.

Naast de hoofdrolspelers zijn er overigens ook zeer goede bijrollen, wellicht zelfs beter dan de hoofdrollen als ik eerlijk ben. Ik heb met veel plezier zitten kijken naar Nick Nolte als Vietnam veteraan en Matthew McConaughey als Hollywood agent is ook een lust om naar te kijken. Maar het ultieme hoogtepunt in deze film is toch wel de bijrol van Tom Cruise als baas van de studio. In een kruising van zijn rol in ‘Magnolia‘ en zijn uitzinnige gedrag bij Oprah Winfrey weet hij al vloekend, tierend en dansend zeker de show te stelen. Aanrader deze film!

Eindbeoordeling:

Film op IMDb
Recensie op Cinema.nl

Regie: Cory Edwards & Todd Edwards
Cast: stemmen van o.a. Anne Hathaway (The Princess Diaries, The Devil Wears Prada), Glenn Close (Dangerous Liaisons, Mars Attacks!), James Belushi (Taking Care of Business, Red Heat)

De politie krijgt een melding over huisvredebreuk en als ze ter plekke aankomen treffen ze Roodkapje, oma, de wolf en een houthakker aan. Eén voor één ondervraagt de politie hen en ieder vertelt wat er gebeurt is vanuit zijn eigen perspectief. Heeft dit alles te maken met de ‘receptendief’ of staat dit op zich zelf?

Je raad het al: deze animatie film neemt het sprookje van Roodkapje en geeft er een thirller/musical/whodunnit draai aan. Erg leuk gevonden. Hoewel de animatie stijl niet meteen een van de meest vernieuwende is, is het toch zeker goed aan te zien. Daarnaast wordt er in grappen aan een hele rits films gerefereerd wat de film nog wat extra diepgang geeft. Misschien geen briljante film, maar wel gewoon erg vermakelijk. En het geeft zeker een extra dimensie aan het sprookje…

Eindbeoordeling:

Film op IMDb
Recensie op Cinema.nl

Regie: M. Night Shyamalan
Cast: o.a. Mel Gibson (Mad Max, Payback), Joaquin Phoenix (Walk the Line, 8MM), Cherry Jones (Ocean’s Twelve, The Perfect Storm)

Een boer en tegelijk, een van zijn geloof gevallen, dominee ontdekt dat er mysterieuze graancirkels zijn ontstaan in zijn maïsveld en alsof dat nog niet genoeg is, hoort hij ook nog eens geluiden om en op zijn huis. Wat gebeurt er? Zijn de cirkels echt gemaakt door aliens of is er weer eens wat lokale hangjeugd aan het rellen? Of is het zelfs een teken van hogerhand?

Meer ga ik je niet vertellen van het verhaal, dat zou afbreuk doen aan het de kijkervaring. Aan de andere kant is de film al zo’n 8 jaar oud dus iedereen die hem echt graag wil zien en verrast worden, zal hem ondertussen ook wel gezien hebben. Maar om maar gelijk met de deur in huis te vallen: als je hem nog niet gezien hebt, laat dan ook maar. Wat een bagger film. Er zit geen vaart in en de manier waarop de regisseur probeert spanning op te wekken, wekt op den duur alleen maar irritatie op. Als de film dan eenmaal zijn climax bereikt, interesseert het je eigenlijk allemaal al lang niet meer. En dan heb ik het nog niet eens over de wel heel goed uitkomende toevalligheden en verhaal inconsistenties.

Het lijkt erop dat M. Night Shyamalan probeerde een combinatie te maken tussen een science fiction film, een thriller en een drama over het verliezen van je geloof en uiteindelijk in alledrie niet bijzonder goed geslaagd is. Wederom een bevestiging voor mij van het feit dat Shyamalan in mijn ogen een van de meest overschatte regisseurs in Hollywood is…

Eindbeoordeling:

Film op IMDb
Recensie op Cinema.nl

In een wereld waar iedereen die gewond raakt, langzaam in steen verandert, leeft een jonge jongen die met zijn bloed de verstening ongedaan kan maken. Omdat hij nog een kind is, leeft hij bij zijn broer die hem slaat om hem zo te laten bloeden en zo zichzelf en zijn vrienden te genezen…

Ziehier in het kort het verhaal van ‘Frat.‘, een zeer indrukwekkende korte animatiefilm, vooral qua verhaallijn.

De video is gemaakt door Sébastien Durand, Julien Limon, Aurélien Peis en Cedric Trezeguet die alle veir studeren aan de ESMA in Montepellier, Frankrijk.

Het is al weer veel te lang geleden dat hier een mooie 3d animatie gestaan heeft, dus dat gaan we vandaag maar weer eens goed maken. Deze keer hebben het afstudeerproject van Vincent Chai.

Het filmpje gaat over twee robots die het niet zo goed met elkaar kunnen vinden (gôh, waar hebben we dat vaker gehoord… ) Misschien niet bijzonder origineel qua onderwerp, maar het ziet er wel alleraardigst uit.

Vincent Chai studeerde af aan de University of Hertfordshire, afdeling Digital Animation. Op die site zijn meer mooie filmpjes te zien, dus ga er zeker eens kijken!

Regie: Steven Spielberg
Cast: o.a. Tom Cruise (Top Gun, Eyes Wide Shut), Max von Sydow (Judge Dredd, Dune), Colin Farrell (Alexander, Miami Vice)

Een jaar of 50 in de toekomst beschikt de politie van Washington D.C. over een paar genetisch gemanipuleerde mensen die kunnen voorspellen wanneer er een moord plaats zal vinden, de zogenaamde PreCogs. Daders worden dan ook gearresteerd voordat ze de daadwerkelijke moord begaan. De chef van deze politieafdeling gelooft heilig in deze methode. Tenminste, tot hij zelf door de PreCogs wordt aangewezen als een potentiële moordenaar. Vol ongeloof slaat hij op de vlucht en is vast van plan te bewijzen dat hij geen moordernaar is of zal zijn.

Het is een film die geregiseerd is door Spielberg dus dat betekent twee dingen: genoeg spectaculaire actie en een semi-zoetsappig einde. Beide punten worden kerig gescoord… Het eerste is daarbij prima te pruimen! De actie scenes zien er mooi uit en de toekomst zoals deze wordt uitgebeeld, komt niet eens zo vreemd over. Jammer alleen dat het tweede stokpaardje van Spielberg ook van stal is gehaald: hoe duister het verhaal ook is, natuurlijk komt het allemaal weer goed. En omdat te bereiken moeten hier en daar toch wat plot-holes geïntroduceerd worden. Jammer.

Het idee achter de film is goed. Filosofisch gezien is het een interessant idee of je mensen kan veroordelen voor een moord die nog niet gepleegd is, ook als je zeker weet dat hij gaat plaatsvinden. Ligt de toekomst echt zo vast? Of is het mogelijk om, zeker met kennis van wat te wachten staat, deze toekomst aan te passen? Helaas gaat het verhaal hier te weinig op in. Ik vond de film dan ook niet bijzonder goed. Af en toe langdradig, kansen latend liggen en met de nodige plot-holes. Het zijn dan ook zuiver de special effects die deze film 3 sterren bezorgen in plaats van 2.

Eindbeoordeling:

Film op IMDb
Recensie op Cinema.nl

De afgelopen paar weken werd op tv de ‘Infernal Affairs’ trilogie getoond. Een drietal films uit Hongkong, de originele titel is dan ook ‘Mou gaan dou’ over de misdaad triades die in Hongkong heersen en de politie die dat probeert te voorkomen. Hier in het westen kennen we waarschijnlijk beter de remake, ‘The Departed‘.

De films hebben een boel gelijkenis met ‘The Godfather’ trilogie. Wat natuurlijk niet echt verbaasd: dat is zo ongeveer de grondlegger voor elke misdaad film over de maffia of oosterse triades. Niet alleen de chronologie van de films doen hieraan denken, ook een boel scenes lijken een directe verwijzing. Wat als compliment bedoelt is overigens.

Regie: Wai-keung Lau & Siu Fai Mak
Cast: o.a. Andy Lau, Tony Leung Chiu Wai, Eric Tsang

In het eerste deel maken we kennis met twee jongens. De ene komt uit de triades en heeft opdracht om de politieschool te doen en zo te infiltreren bij de politie. De andere moet juist het omgekeerde doen: infiltreren bij de triades. 10 jaar later zien we dat het ze beide gelukt is. Als op een gegeven moment de bazen van beide partijen door hebben dat ze beiden een lek in de organisatie hebben, moeten de jongens er alles aan doen om de ander te ontmaskeren en vooral om zelf niet ontdekt te worden. En dat kan natuurlijk niet goed gaan…

Een zeer goede film en ik me dan ook geen moment verveeld. In eerste instantie vond ik wel dat sommige dingen niet echt uitgelegd werden en vonden er kleine scenes plaats die ik niet thuis kon brengen, maar na het zien van deel 2 werd me een boel duidelijk.

Eindbeoordeling:

Regie: Wai-keung Lau & Siu Fai Mak
Cast: o.a. Anthony Wong Chau-Sang, Edison Chen, Shawn Yue

Het tweede deel is eigenlijk een prequel. We zien hoe de jongens langzaam carriere maken en de gaten die nog open waren na deel 1 worden keurig opgevuld. De hoofd verhaal lijn vertelt over de machtstrijd binnen de triades. Op het politiebureau komt men erachter dat de halfbroer van de geïnfiltreerde agent de leider is binnen de onderwereld waardoor er enigszins getwijfeld wordt aan de loyaliteit van de infiltrant. Langzaam wordt er naar een climax gewerkt die ‘The Godfather’-waardig is…

De 2e film doet niet onder voor de 1e. Het gaat in deze film iets minder om de relatie tussen de verschillende hoofdpersonen, maar dat komt omdat het verhaal er vooral op gericht is om te vertellen hoe die relaties ui het 1e deel ontstaan zijn. Als je deel1 gezien hebt, kun je bijna niet anders dna deel 2 ook gaan zien. Het maakt dingen zeker duidelijker.

Eindbeoordeling:

Regie: Wai-keung Lau & Siu Fai Mak
Cast: o.a. Andy Lau, Tony Leung Chiu Wai, Leon Lai

Deel 3 van de serie gaat verder waar het 1e deel ophield. De enige overlevende en mol bij de politie probeert op het rechte pad te blijven en onderzoekt tegelijk of er nog meer mollen bij de politie geïnfiltreerd zijn. Hij denkt er één op het spoor te zijn, het hoofd van de politie-inlichtingendienst. Terwijl hij verder gaat met z’n onderzoek, lijkt het er langzamerhand op dat hij de greep op de werkelijkheid verliest. Want wie is nu de jager en wie is de prooi?

Dit deel is een waardige afsluiter van de trilogie. De laatste losse eindjes worden aan elkaar geknoopt en op een bepaalde manier neemt gerechtigheid toch zijn loop, zij het op een cynische manier. Het laatste deel is een stuk filosofischer dan de eerste 2 delen die meer op de actie gericht waren. Toch mag ook deze film niet onbreken als je de eerste twee gezien hebt.

Eindbeoordeling:

Regie: Gore Verbinski
Cast: o.a. Brad Pitt, Julia Roberts, James Gandolfini

‘The Mexican‘ gaat over Jerry (Pitt) die als een soort boetedoening klusjes opknapt voor een gangster. Zijn laatste klus is een zeer waardevol pistool ophalen uit Mexico. Hierover krijgt hij ruzie met z’n vriendin en in zijn eentje gaat hij op reis. Ondertussen vertrouwen zijn bazen hem niet en laten zijn, inmiddels ex-, vriendin ontvoeren. Wat volgt zijn een boel verwikkelingen om alles uiteindelijk in goede banen te leiden.

Het is een hele aardige film, zeker de crime stukken. Ik ben alleen nooit zo’n fan van Julia Roberts en ook in deze film weet ze, als de vriendin van Jerry, me te irriteren. Jammer, want het verhaal op zich is uitstekend. Wel gewoon gaan kijken als hij weer eens op tv is: je valt er je geen buil aan.

Eindbeoordeling:

Regie: Guy Ritchie
Cast: o.a. Jason Statham, Ray Liotta, André Benjamin

In ‘Revolver‘ maken we kennis met Mr. Green (Statham) die, na uit de gevangenis ontslagen te zijn, snel vele geld verdient heeft en nu wraak komt nemen op de man die hij verantwoordelijk acht voor de dood van de vrouw van z’n broer (zijn we er nog? ). Hierbij maakt hij gebruik van de truuks die hij in de gevangenis geleerd heeft van twee meesteroplichters in de cel naast zich. Al snel komt hij echter in de problemen en moet hij gaan werken voor twee woekeraars. Maar is iedereen wel wie hij zegt dat hij is? Stapje voor stapje komt Mr. Green dichter bij de waarheid…

Dit is, tot nu toe, de laatste bioscoop film van Ritchie en helaas niet zo goed als zijn eerdere. Wederom is het een misdaad film waarin de complotten niet van de lucht zijn en niets is wat het lijkt, maar deze keer is er voor een bijan kunstzinnige benadering gekozen en dat hefet niet zo goed uitgepakt helaas. Naast een uitgesproken kleurgebruik (zie alleen de filmposter al maar) wordt er meer gekeken naar de gemoedstoestand van de hoofdrolspelers dan naar de actie. Waardoor de film tussen een drama en misdaad film blijft hangen. Met een zeer onbevredigend einde wat mij betreft. Jammer, van Ritchie zijn we toch meer gewend…

Eindbeoordeling: