En waar heb ik het dan over? Nou, over Kinetic typography, een vorm van animatie waarin tekst een hele belangrijke rol vervult. Tekst van bijvoorbeeld muzieknummers of filmdialogen wordt op een dusdanig manier weergegeven dat de dynamiek van het stuk of de scene tot z’n recht komt. Klinkt ingewikkeld niet? Valt erg mee hoor. Bekijk onderstaand voorbeeld uit ‘Fight Club‘ en je snapt meteen wat ik bedoel.

Natuurlijk is dit niet het enige voorbeeld dat online staat. Een paar van de beste animaties van film dialogen vind je op Ropesofsilicon.com. Naast filmdialogen vind je op Marcofolio.net ook animaties op muziek. En als je dan nog niet genoeg gezien hebt van dit fenomeen, dan kun je natuurlijk altijd nog op YouTube terecht.

Ian Edginton en D’Israeli hebben dit verhaal omgezet in stripvorm en online gezet. Dus voor iedereen die het verhaal nog eens na wil lezen in de meer luie vorm: ‘The War of the Worlds’ eComic.

Natuurlijk is dit niet de enige adaptie. De meeste bekende anderen zijn natuurlijk:

• Het hoorspel van Orson Welles, waarbij half de VS echt dacht dat de invasie was begonnen.
• De muzikale versie van Jeff Wayne, die het verhaal voorzag van muziek.
• De film van Stephen Spielberg, waardoor ook huidige generaties met het verhaal in aanraking gekomen zijn. (Alleen dan weer jammer dat Tom Cruise hierin speelde… )

En dan heb ik het nog niet eens over de talloze verwijzingen in computer games, films, tv-series en andere stripverhalen.

Al met al een klassieker die je zeker tot je genomen moet hebben! In welke vorm dan ook…

Een voorbeeld? Nou, je stapt nietsvermoeden je huis uit, kijkt naar de buren en ziet daar een Audi R8 staan in levende lijve… Daar wordt ik blij van. Want het is zo’n mooie auto.

Lang leve de camera-telefoon: kwaliteit is niet al te best, maar je kan het moment in ieder geval vastleggen. Leukste was misschien nog wel dat alle kerels die er langs liepen, bleven staan om nog eens goed te kijken.

Misschien kunnen we het woord wel gebruiken om iemand te duiden die net even te optimitisch is over de de menselijke verworvenheden sinds het begin der tijden… Of hebben jullie nog een andere uitleg?

Dit betekent zoveel als een ‘vieze suggestie’. Voor een betere definitie verwijs ik jullie naar Wakkere Burgers.

Klinkt bijzonder goed moet ik zeggen. Kan niet ontkennen dat door die passie in zijn voordracht toch een rilling over mijn rug liep…

“Er was er ‘s een moeder-fee.
En had ze kindertjes? Ja, twee.
Twee kleine feeënkindertjes
met vleugeltjes als vlindertjes.
Ze waren beiden mooi en slank,
maar ‘t ene kind was lelieblank,
zoals de feetjes wezen moeten
en ‘t andere kind zat vol met sproeten.

De moeder was heel erg ontdaan.
Ze waste ‘t kind met levertraan,
met katjesdauw, met tijgermelk,
ze doopte ‘t in een bloemenkelk,
maar ‘t hielp geen steek, o nee, o nee,
het was en bleef een sproetenfee.

M’n dochter, zei de moeder toen,
nu kan ik niets meer aan je doen.
Je bent als fee (zacht uitgedrukt)
volledig en totaal mislukt.”

“Ga naar de koning Barrebijt
en zeg daar: Uwe Majesteit,
m’n moeder doet de groeten.
Ik ben een fee met sproeten.

Wellicht neemt koning Barrebijt
je dan in dienst als keukenmeid.
Die man heeft altijd wel ideeën
voor min of meer mislukte feeën.

Het feetje ging direct op weg.
Het sliep ‘s nachts in de rozenheg
en ‘t prevelde de hele tijd:
O Sire, Uwe Majesteit,
m’n moeder doet de groeten.
Ik ben een fee met sproeten.

En toen ze aankwam in de stad
stond ze te trillen als een blad.
De koning opende de deur
en zei: Gedag, waar komt u veur?

En wit van zenuwachtigheid
zei ‘t feetje: Uwe Majesteit,
m’n moeder doet de groeten.
Ik ben een spree met foeten.

Wel, sprak de koning heel beleefd,
ik zie wel dat u voeten heeft,
maar u bent, op mijn oude dag,
de eerste spree die ik ooit zag.

Toen heeft hij dadelijk gebeld
en ‘t hele hof kwam aangesneld.
De koning zei: Dit is een spree.
Iets héél bijzonders. Geef haar thee
en geef haar koek. En geef haar ijs.
Ze blijft hier wonen in ‘t paleis.

Nu woont het feetje al een tijd
aan ‘t hof van koning Barrebijt
en niet als keukenmeid, o nee!
Ze is benoemd tot opperspree.

Ze heeft een gouden slaapsalet
en gouden muiltjes voor haar bed.
En alle heren aan het hof
die knielen voor haar in het stof.
Waaruit een ieder weer kan lezen
dat men als fee mislukt kan wezen
maar heel geslaagd kan zijn als spree.
Dit stemt ons dankbaar en tevree.”

Maar nu is er een webcomic verschenen van het boek. En dat is dan wel weer erg leuk.

Ze zijn nog maar bij hoofdstuk 2, maar ik zou zeggen: houd die website in de gaten!

Oh, hier is het complete boek (online) te lezen voor diegenen die dat nog niet gedaan hebben… (shame on you!!)

Jammer genoeg bleek er toch wat anders te staan toen ik wat beter keek: roetfilter. Maar toch, mooi woord, toetfilter. Zouden ze echt moeten uitvinden…

Op de Variatee site van de VARA is een stukje terug te vinden voor diegenen die het gemist hebben. Ook stukjes uit haar eerste show trouwens.

Oh ja, woord van het jaar:

aarsgewei

Een ieder die mij kan vertellen wat hiermee bedoelt wordt en dat even wegzet in de comments krijgt van mij een biertje in de kroeg!

Lekker ding trouwens die Claudia…