Bij het omzetten van XML-data naar een relationele database (RDB) kan een tweetal stappen onderscheiden worden. De eerste stap betreft het analyseren van de structuur van de XML-data. Vaak kan hier gebruik gemaakt worden van de DTD. Dit verdient zelfs de voorkeur. Als de XML structuur eenmaal bekend is, kan de RDB opgebouwd worden. Deze stap is onder te verdelen in de onderstaande delen die ook terug te vinden zijn in [MEN01]:
De tweede stap betreft het opdelen van de XML-data in het document in de nieuw aangemaakte database. Dit is verhoudingsgewijs de minst ingewikkelde stap. In de hier besproken algoritmes wordt hier dan ook weinig aandacht aan besteed.
In dit hoofdstuk wordt gekeken naar vier verschillende algoritmes en hoe deze omgaan met de genoemde punten: het Global Schema Extraction (GSE) algoritme, het DTD-splitting Schema Extraction (DSE) algoritme, het Inlining Schema (IS) algoritme en het Non-DTD (ND) algoritme. De eerste twee algoritmes worden besproken in [MEN01]. De auteurs proberen in dit artikel een geautomatiseerde manier te vinden om XML in een relationele database op te slaan. De reden om dit te willen, ligt in het feit dat technieken voor relationele databases al goed ontwikkeld zijn en het zou mooi zijn als deze technieken ook toegepast zouden kunnen worden op XML-data. Het derde algoritme wordt besproken in [SHA99]. In dit artikel wordt vooral gekeken in hoeverre queries kunnen worden toegepast op XML-data. Ook hier ligt de reden in het feit dat er voor relationele databases al zeer veel technieken ontwikkeld zijn en het zou nuttig zijn als deze technieken ook werken in het verband van XML-data. Het laatste algoritme wordt besproken in [FLO99]. De auteurs wilden er achter komen in hoeverre simpele en voor de hand liggende oplossingen voldeden, voordat er nagedacht ging worden over meer ontwikkelde methoden.
| << vorige | volgende >> | ©Robert Bouma, 02-01-2003 |